លូខ
សៅហ្មង; ថោកថយ ឬថយថោក, ថោកទាប ឬទាបថោក; ទន់ទាប, ទន់ថយ; ខ្ជីខ្ជា; ក្រីក្រ; ដែលត្រដាបត្រដួស។
សៅហ្មង; ថោកថយ ឬថយថោក, ថោកទាប ឬទាបថោក; ទន់ទាប, ទន់ថយ; ខ្ជីខ្ជា; ក្រីក្រ; ដែលត្រដាបត្រដួស។
សៅហ្មង; ថោកថយ ឬថយថោក, ថោកទាប ឬទាបថោក; ទន់ទាប, ទន់ថយ; ខ្ជីខ្ជា; ក្រីក្រ; ដែលត្រដាបត្រដួស។
“”
អំពើសៅហ្មង; ការងារថោកទាប។
“”
ការរស់នៅដោយសៅហ្មង, ការរស់ត្រដាបត្រដួស។
“”
ដែលរស់នៅត្រដាបត្រដួស។
“”
(ម.ព. លូខជីវិន)។
“”
(ម.ព. លូខជីវិន)។
“”
ភាពឬភាវៈសៅហ្មងឬថោកទាបនិងឧត្តម។
“”
ថោកថយខ្លះឧត្តមខ្លះ :
“អាហារលូខប្រណីត។”
សម្បុរសៅហ្មង, អន់, ស្រអាប់។
“”
សេចក្ដីសៅហ្មង, ដំណើរថោកទាប។
“”
ភោជនថោកទាប។
“”
សម្ដីខ្ជីខ្ជា, ពាក្យពុំគប្បី។
“”
(ម.ព. លូខវាចា)។
“”
អ្នកដែលពោលពាក្យខ្ជីខ្ជា, ពុំគាប្បី :
“(ព.កា.) ថា លូខវាទី ច្រើនប្រើសម្ដី ខ្ជីខ្ជាឥតបទ វាចង់ថាអ្វី ស្រេចតែនឹងមាត់ ពោលថាខុសភ្លាត់ ពុំបានការឡើយ។ ខាង លូខវាទិនី ថា លូខវាទិនី ជាស្រីញីកុំហៅស្រី ព្រោះវាប្រើសម្ដី ជាវចីពុំបានការ។ល។”
(ម.ព. លូខវាទិន)។
“”
(ម.ព. លូខវាទិន)។
“”
(បើស្ត្រីជា លូខជីវិនី)។