វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លៀម
កិ. [លៀម]
ចងកណ្ដាប់មាត់ពែង, ប៉ាន់ជាដើម ដោយចម្រៀកដំបារលោហជាតិឬប្រាក់, មាស :
ចងកណ្ដាប់មាត់ពែង, ប៉ាន់ជាដើម ដោយចម្រៀកដំបារលោហជាតិឬប្រាក់, មាស :
ចងកណ្ដាប់មាត់ពែង, ប៉ាន់ជាដើម ដោយចម្រៀកដំបារលោហជាតិឬប្រាក់, មាស :
“លៀមពែង, លៀមប៉ាន់; ពែងលៀមប្រាក់។”
ឈ្មោះខ្វែវមួយប្រភេទ ផ្លែរាងខុបខាងចុងដងវែងក៏បានខ្លីក៏បាន សម្រាប់ប្រើការកាប់ឆ្ការ។
“”
ឈ្មោះលំនាំក្បាច់ល្ខោនមួយប្រភេទ។
“”