វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លែះ
ន. [លែះ]
វត្ថុដែលត្រូវលិទ្ធភ្លក្ស, ដែលត្រូវជញ្ជក់ជញ្ជាប; របស់តិចតួចស្តួចស្តើង :
វត្ថុដែលត្រូវលិទ្ធភ្លក្ស, ដែលត្រូវជញ្ជក់ជញ្ជាប; របស់តិចតួចស្តួចស្តើង :
វត្ថុដែលត្រូវលិទ្ធភ្លក្ស, ដែលត្រូវជញ្ជក់ជញ្ជាប; របស់តិចតួចស្តួចស្តើង :
“អស់អង្ករអស់ម្ហូបទៅហើយ មានលែះអីស៊ី!; អស់ប្រាក់រលីងទៅហើយ បានលែះអីចាយ!”