វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លោកិយ
គុ. [លោ-កី]
ដែលមានក្នុងលោក; ដែលជាប់ទាក់ទងដោយលោក; សម្រាប់លោក។
ដែលមានក្នុងលោក; ដែលជាប់ទាក់ទងដោយលោក; សម្រាប់លោក។
ដែលមានក្នុងលោក; ដែលជាប់ទាក់ទងដោយលោក; សម្រាប់លោក។
“”
ចិត្តរបស់លោកិយសត្វ។
“”
ជនឬមហាជនដែលមានក្នុងលោក។
“”
ទ្រព្យឬសម្បត្តិសម្រាប់លោកិយជន។
“”
ធម៌សម្រាប់លោកិយសត្វធម្មតា ឬសណ្ដាប់ធ្នាប់របស់លោកិយសត្វ។
“”
(ម.ព. លោកិយជន)។
“”
សត្វដែលមានក្នុងលោក។
“”
(ម.ព. លោកិយសត្ត)។
“”
ជំនឿរបស់លោកិយជន; ការជឿកម្មផលរបស់លោកិយជន។
“”
(ព.ផ្ទ. លោកុត្តរ)។