វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លោតអង្រែ
ន. [លោត-អង់-រ៉ែ]
ឈ្មោះល្បែងមួយប្រភេទ សម្រាប់ក្មេងប្រុសជំទង់ឬកំលោះលេង, មនុស្សពីរនាក់អង្គុយកាន់អង្រែតូចវែងពីរ ដំទង្គិចអង្រែឱ្យមនុស្សម្នាក់លោតក្នុងចន្លោះ មិនឱ្យអង្រែត្រូវជើង; ជាល្បែងហាត់ប្រាណឱ្យប៉ិនខាងវិធីលោតផ្លោះ :
ឈ្មោះល្បែងមួយប្រភេទ សម្រាប់ក្មេងប្រុសជំទង់ឬកំលោះលេង, មនុស្សពីរនាក់អង្គុយកាន់អង្រែតូចវែងពីរ ដំទង្គិចអង្រែឱ្យមនុស្សម្នាក់លោតក្នុងចន្លោះ មិនឱ្យអង្រែត្រូវជើង; ជាល្បែងហាត់ប្រាណឱ្យប៉ិនខាងវិធីលោតផ្លោះ :
ឈ្មោះល្បែងមួយប្រភេទ សម្រាប់ក្មេងប្រុសជំទង់ឬកំលោះលេង, មនុស្សពីរនាក់អង្គុយកាន់អង្រែតូចវែងពីរ ដំទង្គិចអង្រែឱ្យមនុស្សម្នាក់លោតក្នុងចន្លោះ មិនឱ្យអង្រែត្រូវជើង; ជាល្បែងហាត់ប្រាណឱ្យប៉ិនខាងវិធីលោតផ្លោះ :
“លេងលោតអង្រែ។”