វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លំគេញ
គុ.កិ., គុ. [លំ-គិញ]
ដែលញាប់រមេញ :
ដែលញាប់រមេញ :
ដែលញាប់រមេញ :
“សេះរត់យួនញាប់ជើងលំគេញ; ដំណើរលំគេញ; ដែលមានដំណើរលំគេញ ឬ រំគេញ (ព.កា.) លំគេញកែវស្នេហ៍ ជម្រាបអ្នកម៉ែ ម៉ែឱ្យចេញមក ឬមួយលបលាក់ ម្នាក់ឯងដើររក បានអ្វីហើយយក ទៅផ្ទះទេដឹង?។”