វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

លំផក

ន. [លំ-ផក]

ប្រដាប់ធ្វើដោយសំពត់ស្មាច់ មានកំពូលស្រួចវែងឆ្លឹម សម្បុរស បិទចម្រៀកក្រដាសថងយន់ត្រង់កណ្ដាប់មាត់ ឬមិនបិទ ក៏មាន, សម្រាប់ពួកមន្ត្រីពាក់សីសៈ ក្នុងកាលដែលមានព្រះរាជពិធីហែធំៗ ឬសម្រាប់ឱ្យកុលបុត្រ ដែលកោរសក់រួចហើយពាក់ហែចេញទៅបួស :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ប្រដាប់ធ្វើដោយសំពត់ស្មាច់ មានកំពូលស្រួចវែងឆ្លឹម សម្បុរស បិទចម្រៀកក្រដាសថងយន់ត្រង់កណ្ដាប់មាត់ ឬមិនបិទ ក៏មាន, សម្រាប់ពួកមន្ត្រីពាក់សីសៈ ក្នុងកាលដែលមានព្រះរាជពិធីហែធំៗ ឬសម្រាប់ឱ្យកុលបុត្រ ដែលកោរសក់រួចហើយពាក់ហែចេញទៅបួស :

ឧទាហរណ៍

“នាគពាក់លំផក។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់