វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លំផូង
ន. [លំ-ផូង]
កែវប្រដាប់ចង្កៀង សម្រាប់ដាក់បាំងខ្យល់ទាំងជួយកាត់ផ្សែងនាំឱ្យមានពន្លឺភ្លើងភ្លឺថ្លាល្អផង :
កែវប្រដាប់ចង្កៀង សម្រាប់ដាក់បាំងខ្យល់ទាំងជួយកាត់ផ្សែងនាំឱ្យមានពន្លឺភ្លើងភ្លឺថ្លាល្អផង :
កែវប្រដាប់ចង្កៀង សម្រាប់ដាក់បាំងខ្យល់ទាំងជួយកាត់ផ្សែងនាំឱ្យមានពន្លឺភ្លើងភ្លឺថ្លាល្អផង :
“លំផូងគោមប្រេងកាត។”