វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លំពែង
ន. [លំ-ពែង]
គ្រឿងសស្ត្រាសម្រាប់ចាក់ សម្រាប់ពួយមានមុខទាំងពីរខាង មានចុងស្រួច រូបសណ្ឋានដូចព្រះខ័ន តែដងវែង :
គ្រឿងសស្ត្រាសម្រាប់ចាក់ សម្រាប់ពួយមានមុខទាំងពីរខាង មានចុងស្រួច រូបសណ្ឋានដូចព្រះខ័ន តែដងវែង :
គ្រឿងសស្ត្រាសម្រាប់ចាក់ សម្រាប់ពួយមានមុខទាំងពីរខាង មានចុងស្រួច រូបសណ្ឋានដូចព្រះខ័ន តែដងវែង :
“ផ្លែលំពែង។”
អាការៈមួយនៅក្នុងពោះមនុស្សដែលជួយសម្រួលបរិមាណជាតិស្ករនៅក្នុងឈាម :
“ជំងឺរលាកលំពែង។”