វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លះ
កាត់ចុងមែកឬគល់មែក ដើម្បីឱ្យស្រឡះឬឱ្យសំណុំដើមវែងចម្រើនឡើងទៀត :
កាត់ចុងមែកឬគល់មែក ដើម្បីឱ្យស្រឡះឬឱ្យសំណុំដើមវែងចម្រើនឡើងទៀត :
កាត់ចុងមែកឬគល់មែក ដើម្បីឱ្យស្រឡះឬឱ្យសំណុំដើមវែងចម្រើនឡើងទៀត :
“លះមែកឈើ។”
ពុះលួសរំហូត :
“ពុះឫស្សីលះពីចុងទៅគល់។”
មុតដូចគេអារ :
“ស្មៅត្រសិតលះជើង។”
ចោលស្រឡះលែងត្រូវការ, លែងធ្វើតទៅទៀត, លែងនឹកនា, មិនឱ្យមានតទៅទៀត :
“លះទុច្ចរិត, លះសេចក្ដីទុក្ខ, លះកិលេស។”
ច្បាស់, ស្រឡះ, មិនប្រឡិមប្រឡុំ មិនរអាក់រអួល; ដែលអស់អាថ៌សេចក្ដី :
“សម្ដីលះ; និយាយលះ, មើលសំបុត្រលះ។”