វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ល្បត់
ន. [ល្បត់]
កំណត់ឬកម្រិតដែលលត់លោហជាតិមានដែកជាដើម :
កំណត់ឬកម្រិតដែលលត់លោហជាតិមានដែកជាដើម :
កំណត់ឬកម្រិតដែលលត់លោហជាតិមានដែកជាដើម :
“ជាងអ្នកស្គាល់ល្បត់ទើបលត់កាំបិតមុតល្អ។”
ដែកដែលជាងលត់ច្រើនដងអស់សាច់មុតហើយ។
“”
(ព.ប្រ.) មនុស្សដែលគេស្ដីប្រដៅច្រើនលើកច្រើនដងហើយនៅតែមិនកើត ឬដែលអស់ទំនងអស់ឧបាយនឹងកែឱ្យល្អឡើងបាន :
“អស់ល្បត់ប៉ុណ្ណឹងហើយ អស់ឧបាយនឹងស្ដីប្រដៅទៅទៀតហើយ។”