វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ល្បាប់
[ល្បាប់]
ភក់ពពុលស្អិត :
ភក់ពពុលស្អិត :
ភក់ពពុលស្អិត :
“ដើរលុយល្បាប់; ភក់ល្បាប់។”
ដីភក់ដែលកើតអំពីកករទឹកតំឡើង ទោះនៅជាភក់ក្ដី នៅជ្រាយឬនៅសើមឬក៏ស្ងួតរឹងហើយក្ដី ក៏ហៅថា ល្បាប់ ដែរ ជាដីមានជីជាតិល្អ :
“ដីចម្ការមានល្បាប់ ដាំដំណាំមានផលប្រយោជន៍ច្រើន។”
ល្បាប់ដែលឥតមានខ្សាច់លាយ, ជាងឆ្លាក់ពុម្ពក្បាច់គេយកល្បាប់ម៉ដ្ឋនេះមកឆ្លាក់ធ្វើជាពុម្ពដើមសម្រាប់បោះរូបនិងក្បាច់រចនាផ្សេងៗ :
“(ព.កា.) ថា រីដីមានល្បាប់ ប្រសើរចំណាប់ ចម្រើនដំណាំ គួរអ្នកម្ចាស់ដី រក្សាថែទាំ ត្រូវដាំដំណាំ កុំបោះបង់ចោល។”