វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ល្បុក្កតោ
ដំបងខ្លីមួយប្រភេទសម្រាប់កាន់អបផ្ទាប់នឹងកំភួនដៃ ជាគ្រឿងការពាររងដំបងវែងឬបុកបុះការពារខ្លួន។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដំបងខ្លីមួយប្រភេទសម្រាប់កាន់អបផ្ទាប់នឹងកំភួនដៃ ជាគ្រឿងការពាររងដំបងវែងឬបុកបុះការពារខ្លួន។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ឈ្មោះស្នៀតគុនដែលមានល្បុក្កតោជាគ្រឿងការពារ :
ឧទាហរណ៍
“គុនល្បុក្កតោ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ច្រើនមានតែពីក្នុងសម័យបុរាណ)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់