វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ល្បើក
ន. [ល្បើក]
ចម្ងាយទីដែលល្មមដើរ, រត់, បោលពេញកម្លាំងមួយលើក :
ចម្ងាយទីដែលល្មមដើរ, រត់, បោលពេញកម្លាំងមួយលើក :
ចម្ងាយទីដែលល្មមដើរ, រត់, បោលពេញកម្លាំងមួយលើក :
“ដើរមួយល្បើក, ចម្ងាយមួយល្បើកសេះ។”
ចម្ងាយទីឬទំហឹងដែលលើកគ្នាចោមដេញតាម :
“ដេញជ្រូកព្រៃមួយល្បើក។”
ឈ្មោះសំពត់មួយប្រភេទដែលត្បាញលើកសាច់ ជាក្បាច់រំលេចផ្កានិងជរ, សម្រាប់បុរសស្លៀក :
“សំពត់ល្បើក។”
ពាក្យរាយរៀលដែលលើកលេងសម្រាប់សូត្រដើម្បីសើចសប្បាយ :
“ល្បើកជូជក, ល្បើកមហារាជ។ល។”