វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ល្វីងមាត់
ប្រហាតចេញរសល្វីងក្នុងមាត់ នាំឱ្យបរិភោគអាហារមិនឆ្ងាញ់។
ប្រហាតចេញរសល្វីងក្នុងមាត់ នាំឱ្យបរិភោគអាហារមិនឆ្ងាញ់។
ប្រហាតចេញរសល្វីងក្នុងមាត់ នាំឱ្យបរិភោគអាហារមិនឆ្ងាញ់។
“”
(ព.ប្រ.) ដែលធុញទ្រាន់ព្រោះតឹងគំនិត ឬព្រោះអស់គំនិតអស់ឧបាយនឹងធ្វើឱ្យបានសម្រេចការ :
“ពិបាកល្វីងមុខ; ល្វីងហើយខ្ញុំ, អស់ផ្លូវស្ដីប្រដៅវាហើយ!”