វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ល្ហក់
គុ. [ល្ហក់]
ដែលសុទ្ធតែកំពុងលូតលាស់ ឬដែលសុទ្ធតែកំពុងនៅក្មេងស្រលួតស្រឡះ :
ដែលសុទ្ធតែកំពុងលូតលាស់ ឬដែលសុទ្ធតែកំពុងនៅក្មេងស្រលួតស្រឡះ :
ដែលសុទ្ធតែកំពុងលូតលាស់ ឬដែលសុទ្ធតែកំពុងនៅក្មេងស្រលួតស្រឡះ :
“ត្រឡាចបោះទងល្ហក់ នៅក្មេងល្ហក់។”
ដែលសុទ្ធតែកំពុងលូតលាស់ខ្ពស់ស្រឡះ ឬដែលសុទ្ធតែនៅក្មេងកំពុងដកកម្ពស់ :
“ដើមឈើល្ហក់ល្ហាវ; ក្មេងល្ហក់ល្ហាវ។ ច្រើនប្រើក្នុងកាព្យ ដូចជា រូបរាងខ្ពស់ស្រាវ នៅក្មេងល្ហក់ល្ហាវ ពាក់អាវសមប្រាណ កំពុងខំរៀន ដោយក្ដីសុខសាន្ត មុខជានឹងបាន ចំណេះថ្នាក់ខ្ពស់។ បែបអ្នកដឹងគុណ ដឹងបាបដឹងបុណ្យ ដឹងធម៌សម្បុរស មាតាបិតា នឹងបានក្រេបរស គួរគាប់ទាំងអស់ របស់កូននេះ។”