វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ល្ហែ
ន., គុ. [ល្ហែ]
ដំណើរនៅទំនេរដោយមានវេលាសម្រាក; ដំណើររយាលអំពីរវល់, អំពីសេចក្ដីនឿយហត់ :
ដំណើរនៅទំនេរដោយមានវេលាសម្រាក; ដំណើររយាលអំពីរវល់, អំពីសេចក្ដីនឿយហត់ :
ដំណើរនៅទំនេរដោយមានវេលាសម្រាក; ដំណើររយាលអំពីរវល់, អំពីសេចក្ដីនឿយហត់ :
“នឿយឥតមានល្ហែ; ពេលល្ហែ។”
ល្ហែល្មមឈប់លំហើយខ្លួនបាន។
“”