វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ល្អង
ន. [ល្អង]
លំអងយ៉ាងល្អិត ផង់ល្អិត :
លំអងយ៉ាងល្អិត ផង់ល្អិត :
លំអងយ៉ាងល្អិត ផង់ល្អិត :
“ឥតខ្លាចប៉ុនល្អង ល្អងធូលី។”
ពាក្យសម្រាប់និយាយក្រាបបង្គំទូលក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យ ដោយបន្ទាបខ្លួន អ្នកនិយាយហាក់ដូចជាយកសីសៈទៅក្រាបក្រោមល្អងធូលីដែលជាប់នៅព្រះបាទ :
“សូមក្រាបបង្គំទូលក្រោមល្អងធូលីព្រះបាទនៃ ...។”
ប្រើជាបុរិសសព្វនាមជាជំនួសព្រះនាមសម្ដេចព្រះមហាឧបរាជ ឬសម្ដេចព្រះឧបយុវរាជ ឬក៏សម្ដេចព្រះមហាសង្ឃរាជជាដើមក៏បាន :
“ល្អងធូលីព្រះបាទទ្រង់ស្តេចទៅ ...។”