វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ល្អាន
[ល្អាន]
ស្នាមជាលំអាន, ស្នាមឬលំអានដែលអូស; សេចក្ដីសៅហ្មង, ដំណើរមោះមៃ :
ស្នាមជាលំអាន, ស្នាមឬលំអានដែលអូស; សេចក្ដីសៅហ្មង, ដំណើរមោះមៃ :
ស្នាមជាលំអាន, ស្នាមឬលំអានដែលអូស; សេចក្ដីសៅហ្មង, ដំណើរមោះមៃ :
“ឥតមានល្អាន។”
ប្រើដូចជា គុ.កិ. ក៏បាន :
“និយាយពុំឱ្យល្អាន។ (ព.ទ.បុ.) អូសទូកពុំឱ្យល្អាន ចាប់ត្រីបានពុំឱ្យល្អក់ទឹក។”
(ម.ព. អូស ផង)។