វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ល្អោច
គុ.កិ. [ល្អោច]
ដោយល្អិតខ្ទេចខ្ទី :
ដោយល្អិតខ្ទេចខ្ទី :
ដោយល្អិតខ្ទេចខ្ទី :
“ត្រូវគេបន្ទោសល្អោច, វាយល្អោចសាច់។”
ល្អិតខ្ទេចខ្ទីដោយកម្លាំងដៃ ពេញទំហឹងដៃ។
“”
ល្អិតខ្ទេចខ្ទីតែម្ដង! ឬល្អិតខ្ទេចខ្ទីហើយ!
“”
(ម.ព. ល្អោចតែម្ដង!)។
“”