វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ល្អះ
គុ.កិ. [ល្អះ]
ដែលលះ ស្រឡះ ច្បាស់ ច្បាស់លាស់ ឥតស្អកស្អា; ដែលឃ្លាតស្រឡះពីគ្នា :
ដែលលះ ស្រឡះ ច្បាស់ ច្បាស់លាស់ ឥតស្អកស្អា; ដែលឃ្លាតស្រឡះពីគ្នា :
ដែលលះ ស្រឡះ ច្បាស់ ច្បាស់លាស់ ឥតស្អកស្អា; ដែលឃ្លាតស្រឡះពីគ្នា :
“សម្ដីល្អះ ល្អះក និយាយល្អះ ភ្លឺល្អះ។”