វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វចនតា
មូលតាមួយបែបដែលជាពាក្យទោល ឬជាប្ញស ឬក៏ជាធាតុនៃពាក្យក្នុងភាសាឥណ្ឌូអឺរ៉ុប :
មូលតាមួយបែបដែលជាពាក្យទោល ឬជាប្ញស ឬក៏ជាធាតុនៃពាក្យក្នុងភាសាឥណ្ឌូអឺរ៉ុប :
មូលតាមួយបែបដែលជាពាក្យទោល ឬជាប្ញស ឬក៏ជាធាតុនៃពាក្យក្នុងភាសាឥណ្ឌូអឺរ៉ុប :
“វចនតាជាពាក្យទោល ឧទាហរណ៍ គាប, ធំ, កូន, crayon, jardin, chaise,...។”
1