វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វញ្ឈៈ
គុ. [វ័ញ-ឈៈ]
ដែលមិនមានកូន (អា) ; ដែលមិនមានផល, ឥតប្រយោជន៍; ដែលឥតផ្លែ។
ដែលមិនមានកូន (អា) ; ដែលមិនមានផល, ឥតប្រយោជន៍; ដែលឥតផ្លែ។
ដែលមិនមានកូន (អា) ; ដែលមិនមានផល, ឥតប្រយោជន៍; ដែលឥតផ្លែ។
“”
ប្រើជាបទសមាស ការងារឥតផល, អំពើឥតប្រយោជន៍។
“”
ឈើដែលឥតផ្លែ (ឈើអាឬឈើឈ្មោល)។
“”