វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វឌ្ឍន
ន. [វ័ត-ឍៈ-ណៈ]
សេចក្ដីចម្រើន; ការលូតលាស់; ដំណើរដុះដាល; ដំណើរកើតកាលវាលគុម្ព។
សេចក្ដីចម្រើន; ការលូតលាស់; ដំណើរដុះដាល; ដំណើរកើតកាលវាលគុម្ព។
សេចក្ដីចម្រើន; ការលូតលាស់; ដំណើរដុះដាល; ដំណើរកើតកាលវាលគុម្ព។
“”
អំពើឬការងារដែលនាំឱ្យចម្រើនផលប្រយោជន៍។
“”
កាលឬសម័យដែលមានសេចក្ដីចម្រើនប្រយោជន៍ផ្សេងៗ។
“”
ធម៌ឬសភាវៈដែលនាំឱ្យកើតសេចក្ដីចម្រើន។
“”
(ម.ព. វឌ្ឍនកាល)។
“”
(ព.ផ្ទ. ហាយនឬហាយនៈ)។