វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វនស្បតិ
[វៈ-ន័ស-ស្ប៉ៈ-តិ]
ឈើធំទាំងពួងឬឈើជាចម្បងជាងដើមឈើឯទៀតៗ ក្នុងព្រៃមួយៗ។
ឈើធំទាំងពួងឬឈើជាចម្បងជាងដើមឈើឯទៀតៗ ក្នុងព្រៃមួយៗ។
ឈើធំទាំងពួងឬឈើជាចម្បងជាងដើមឈើឯទៀតៗ ក្នុងព្រៃមួយៗ។
“”
មានន័យមួយផ្សេងថា ឈើដែលបញ្ចេញផ្កាជារូបផ្លែមកតែម្ដង :
“ខ្នុរ, ល្វា, ល្វាដី ...ជាវនស្បតិ ឬ វនស្បតិព្រឹក្ស។”
(ប្រើជា វនប្បតិឬវនប្បតិព្រឹក្ស ក៏បាន)។