វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វសន្តតិលក
ន. [វៈ-ស័ន-តៈ-តិ-ឡៈ-កៈ]
ឈ្មោះឆន្ទមួយប្រភេទ ក្នុងមួយបាទ (មួយឃ្លា) មាន ១៤អក្សរ កំណត់ដោយអក្សរទី ១, ២, ៤, ៨, ១១, ១៣, ១៤ជា គរុ, អក្សរ ៧តួក្រៅពីនេះជាលហុ (បួនបាទជាមួយគាថា) ; សម្រាប់ប្រើខាងភាសាសំស្ក្រឹតនិងបាលីឬប្រើខាងភាសាខ្មែរក៏បាន តែពិបាកតែងណាស់ (មេឆន្ទនេះថា វុត្តាវសន្តតិលកា តភជា ជគា គោ)។