វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វាងវៃ
គុ. [វាង-វៃ]
ដែលមានប្រាជ្ញាវាងកេលកុងទាំងរហ័សផងទៀត គឺដែលឈ្លាសវៃ, ដែលដឹងផ្លូវដឹងឧបាយ :
ដែលមានប្រាជ្ញាវាងកេលកុងទាំងរហ័សផងទៀត គឺដែលឈ្លាសវៃ, ដែលដឹងផ្លូវដឹងឧបាយ :
ដែលមានប្រាជ្ញាវាងកេលកុងទាំងរហ័សផងទៀត គឺដែលឈ្លាសវៃ, ដែលដឹងផ្លូវដឹងឧបាយ :
“ប្រាជ្ញាវាងវៃ, គំនិតវាងវៃ, មនុស្សវាងវៃ។”
(គួរកុំច្រឡំប្រើជា វៀងវៃ ព្រោះខុសទេ)។