វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វាចាល
គុ., ន. [វា-ចាល]
ដែលហៃនិយាយ; មនុស្សជាងពាក្យ; មនុស្សអ្នកនិយាយតាមតែរួចពីមាត់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលហៃនិយាយ; មនុស្សជាងពាក្យ; មនុស្សអ្នកនិយាយតាមតែរួចពីមាត់ :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សវាចាល។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ដែលហៃនិយាយ; មនុស្សជាងពាក្យ; មនុស្សអ្នកនិយាយតាមតែរួចពីមាត់ :
ដែលហៃនិយាយ; មនុស្សជាងពាក្យ; មនុស្សអ្នកនិយាយតាមតែរួចពីមាត់ :
“មនុស្សវាចាល។”