វាយុ

ខ្យល់; ព្យុះ។

(ម.ព. ពាយុគុល្ម)។

ទេវតាអ្នកបណ្ដាលឱ្យកើតខ្យល់ (វាតវលាហក)។

ផ្លូវខ្យល់ (អាកាស)។

(ម.ព. ពាយុបុត្រ)។

ឥន្ទធនូ; ព្រឹល, គ្រាប់ព្រឹល។

ដែលមានខ្យល់ជាអាហារ; អ្នកបរិភោគតែខ្យល់។

ឈ្មោះយក្សម្នាក់ក្នុងរឿងរាមកេរ្តិ៍។

រាត្រី (យប់)។

កម្លាំងខ្យល់, សន្ទុះខ្យល់។

ដែលមានខ្យល់ជាសម្លាញ់ (ភ្លើង)។