វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វារជើង
គុ. [វា-ជើង]
(ព.ប្រ.) ដែលដួលរាបទៅលើដី ចាប់ឫសរសេមរសាមមិនបែកគុម្ព (និយាយតែពីធញ្ញជាតិនិងតិណជាតិ) :
(ព.ប្រ.) ដែលដួលរាបទៅលើដី ចាប់ឫសរសេមរសាមមិនបែកគុម្ព (និយាយតែពីធញ្ញជាតិនិងតិណជាតិ) :
(ព.ប្រ.) ដែលដួលរាបទៅលើដី ចាប់ឫសរសេមរសាមមិនបែកគុម្ព (និយាយតែពីធញ្ញជាតិនិងតិណជាតិ) :
“ស្រូវវារជើង។”