វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វាសរសង្គាភិវាទ
ការពោលពាក្យគំនាប់គ្នាទៅវិញទៅមកក្នុងវេលាព្រឹក, ដូចជា សុភស្តេប្រភាត! ឬ សុភស្តេប្រភាតកាល! "វេលាព្រឹកដ៏ល្អ (ចូរមាន) ដល់អ្នក!" ឬថា អរុណសុវត្ថិ! ឬ អរុណសួស្ដី! "សួស្ដីក្នុងវេលាព្រឹក! " ជាដើម។
ការពោលពាក្យគំនាប់គ្នាទៅវិញទៅមកក្នុងវេលាព្រឹក, ដូចជា សុភស្តេប្រភាត! ឬ សុភស្តេប្រភាតកាល! "វេលាព្រឹកដ៏ល្អ (ចូរមាន) ដល់អ្នក!" ឬថា អរុណសុវត្ថិ! ឬ អរុណសួស្ដី! "សួស្ដីក្នុងវេលាព្រឹក! " ជាដើម។
ការពោលពាក្យគំនាប់គ្នាទៅវិញទៅមកក្នុងវេលាព្រឹក, ដូចជា សុភស្តេប្រភាត! ឬ សុភស្តេប្រភាតកាល! "វេលាព្រឹកដ៏ល្អ (ចូរមាន) ដល់អ្នក!" ឬថា អរុណសុវត្ថិ! ឬ អរុណសួស្ដី! "សួស្ដីក្នុងវេលាព្រឹក! " ជាដើម។
“”