វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វាសិត
ដែលអប់ឱ្យចាប់ក្លិនហើយ។
ដែលអប់ឱ្យចាប់ក្លិនហើយ។
ដែលអប់ឱ្យចាប់ក្លិនហើយ។
“”
របស់ដែលអប់ឱ្យជាប់ក្លិនហើយ។
“”
ដែលអប់រំមិនល្អ, ដែលអប់រំឱ្យថ្នឹកជក់ជាប់ទៅក្នុងផ្លូវអាក្រក់ :
“ចិត្តទុញ្វសិត។”
ចិត្តដែលបានអប់រំសន្សំសេចក្ដីល្អឬអាក្រក់ស៊ប់ស៊ាំ។
“”
គ្រឿងអប់។
“”
(ម.ព. វាសិតភណ្ឌ)។
“”
ដែលអប់រំល្អ :
“ចិត្តសុវាសិត។”