វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិកល្យ
ន. [វិ-កល់]
ភាវៈខ្វះខាត; ការមិនគ្រប់គ្រាន់; ដំណើរពិការ (ប្រើជា វិកលភាព ក៏បាន)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ភាវៈខ្វះខាត; ការមិនគ្រប់គ្រាន់; ដំណើរពិការ (ប្រើជា វិកលភាព ក៏បាន)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ភាវៈខ្វះខាត; ការមិនគ្រប់គ្រាន់; ដំណើរពិការ (ប្រើជា វិកលភាព ក៏បាន)។
ភាវៈខ្វះខាត; ការមិនគ្រប់គ្រាន់; ដំណើរពិការ (ប្រើជា វិកលភាព ក៏បាន)។
“”