វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិការ
ន. [វិ-កា-រៈ] ឬ [វិ-កា]
ការធ្វើប្លែកចាកប្រក្រតីដើម; ការផ្លាស់ប្រែ; ការផ្លាស់រូប, ផ្លាស់ទំនង; ការប្រែប្រួលចាកភាពប្រក្រតី, ការប្រែប្រួលខុសធម្មតា; ដំណើរពិការ; រោគ។
ការធ្វើប្លែកចាកប្រក្រតីដើម; ការផ្លាស់ប្រែ; ការផ្លាស់រូប, ផ្លាស់ទំនង; ការប្រែប្រួលចាកភាពប្រក្រតី, ការប្រែប្រួលខុសធម្មតា; ដំណើរពិការ; រោគ។
ការធ្វើប្លែកចាកប្រក្រតីដើម; ការផ្លាស់ប្រែ; ការផ្លាស់រូប, ផ្លាស់ទំនង; ការប្រែប្រួលចាកភាពប្រក្រតី, ការប្រែប្រួលខុសធម្មតា; ដំណើរពិការ; រោគ។
“”
ដំណើរខុសពីសភាពដើមឬទម្រង់ដើមនៃដំណើរការទីផ្សារ ដោយសារអន្តរាគមន៍របស់រូបវន្តបុគ្គលឬនីតិបុគ្គលណាមួយ។
“”
រូបដែលប្រែប្រួលខុសប្រក្រតី, រូបពិការ។
“”