វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិកាល
ន. [វិ-កាល]
កាលខុស (តាមវិន័យពុទ្ធសាសនា រាប់តាំងពីត្រឹមព្រះអាទិត្យជ្រេពីត្រង់ទៅទល់នឹងអរុណរះ) :
កាលខុស (តាមវិន័យពុទ្ធសាសនា រាប់តាំងពីត្រឹមព្រះអាទិត្យជ្រេពីត្រង់ទៅទល់នឹងអរុណរះ) :
កាលខុស (តាមវិន័យពុទ្ធសាសនា រាប់តាំងពីត្រឹមព្រះអាទិត្យជ្រេពីត្រង់ទៅទល់នឹងអរុណរះ) :
“វេលាវិកាល។”
ការបរិភោគអាហារក្នុងវេលាវិកាល។
“”