វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិក្ខេប
ន. [វិក-ខេ-ប៉ៈ] ឬ [វិ-ខែប]
ការបោះ, ពួយ, គ្រវែង, បន្សាត់, បង្ហើរ; ការរំអុកឱ្យ; ការនាំឱ្យអំពល់, ឱ្យខ្វល់ចិត្ត; សេចក្ដីងឿងឆ្ងល់។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ការបោះ, ពួយ, គ្រវែង, បន្សាត់, បង្ហើរ; ការរំអុកឱ្យ; ការនាំឱ្យអំពល់, ឱ្យខ្វល់ចិត្ត; សេចក្ដីងឿងឆ្ងល់។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ចិត្តខ្វល់; ចិត្តរាយមាយ, រសេមរសាម ទៅតាមតែប្រទះ។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. វិក្ខិត្តចិត្ត ផង)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់