វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិក្រោស
ន. [វិក-ក្រោស]
សម្រែក; ការស្រែកហៅឱ្យគេជួយ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
សម្រែក; ការស្រែកហៅឱ្យគេជួយ :
ឧទាហរណ៍
“ធ្វើវិក្រោស, សូរវិក្រោស។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ សម្រែក; ការស្រែកហៅឱ្យគេជួយ :
សម្រែក; ការស្រែកហៅឱ្យគេជួយ :
“ធ្វើវិក្រោស, សូរវិក្រោស។”