វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិគ្គហ
[វិក-គៈ-ហៈ]
ភាគ, ចំណែក; រូប, រូបរាង, សរីរៈ, ខ្លួនប្រាណ; សេចក្ដីពិស្តារ; សេចក្ដីពន្យល់; ការប្រកាន់ខុសគ្នា, ដំណើរជជែកដណ្ដើមយកឈ្នះ, ការជជែកទាស់ដំណើរគ្នា, ជម្លោះ។
ភាគ, ចំណែក; រូប, រូបរាង, សរីរៈ, ខ្លួនប្រាណ; សេចក្ដីពិស្តារ; សេចក្ដីពន្យល់; ការប្រកាន់ខុសគ្នា, ដំណើរជជែកដណ្ដើមយកឈ្នះ, ការជជែកទាស់ដំណើរគ្នា, ជម្លោះ។
ភាគ, ចំណែក; រូប, រូបរាង, សរីរៈ, ខ្លួនប្រាណ; សេចក្ដីពិស្តារ; សេចក្ដីពន្យល់; ការប្រកាន់ខុសគ្នា, ដំណើរជជែកដណ្ដើមយកឈ្នះ, ការជជែកទាស់ដំណើរគ្នា, ជម្លោះ។
“”
(ព.វ.) លំនាំសេចក្ដីដែលញែកចេញឱ្យច្បាស់លាស់សិន ហើយបំប្រួញឱ្យខ្លីជាសព្ទមួយៗ, ដូចជា អំណោយ មកពីវិគ្គហៈថា "អ្វីដែលគេត្រូវឱ្យ" ឬ "អ្វីមួយដែលគេបានឱ្យរួចហើយ"; សំណូក < អ្វីមួយដែលគេសូកឬដែលបានមកព្រោះគេសូក។
“”
(ម.ព. ចងវិគ្គហៈ)។
“”