វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិឃ្នភាព
ន. [វិក-ឃ្នៈ-ភាប]
ដំណើរទើសទាក់, ការទាក់ដំណើរ, ការទាស់ផ្លូវទាស់ដំណើរ, ការជំទាស់, ដំណើរជាប់ជំពាក់ដោយហេតុឬដោយកិច្ចណាមួយ, ឧបសគ្គ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដំណើរទើសទាក់, ការទាក់ដំណើរ, ការទាស់ផ្លូវទាស់ដំណើរ, ការជំទាស់, ដំណើរជាប់ជំពាក់ដោយហេតុឬដោយកិច្ចណាមួយ, ឧបសគ្គ :
ឧទាហរណ៍
“ខ្ញុំទៅមិនរួច ព្រោះមានវិឃ្នភាព។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(វេវ. ឧបសគ្គ; ព.ផ្ទ. អនុបសគ្គ)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់