វិចក្ខណ

“”

“”

“(ព.កា.) សរសើរវិចក្ខណបុរស) សប្បុរិសោវិចក្ខណោ គំនិតវាងវៃ ដើមទុនតិចតួច ចេះផ្ដួចកែខៃ បានឡើងតម្លៃ ជាមហាសេដ្ឋី។ ដូចគេបង្កាត់ រងើកតូចក្ដាត់ ឱ្យឆេះពេញទី ពន្លឺព្រោងព្រាត ភ្លឺឃ្លាតទ្វេទ្វី កើតពីអគ្គី ដើមប៉ុនភ្នែកមាន់។ កាព្យប្រែពីគាថាបាលីពុទ្ធភាសិតក្នុងរឿងភិក្ខុឈ្មោះចុល្លបន្ថកៈ។”