វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិចល
គុ. [វិ-ចៈ-ឡៈ] ឬ [វិ-ចល់]
ដែលកម្រើក, កក្រើក, ឃ្លាតចាកទី; ដែលញាប់ញ័រ, ចំប្រប់, រន្ធត់ :
ដែលកម្រើក, កក្រើក, ឃ្លាតចាកទី; ដែលញាប់ញ័រ, ចំប្រប់, រន្ធត់ :
ដែលកម្រើក, កក្រើក, ឃ្លាតចាកទី; ដែលញាប់ញ័រ, ចំប្រប់, រន្ធត់ :
“ចិត្តវិចល។”
ភាពនៃការកម្រើក។
“”
ហេតុនៃការកម្រើក។
“”