វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិចិត្រករ
ន. [វិ-ចិត-តៈ-ក]
អ្នកដែលមានទេពកោសល្យចំណេះជំនាញខាងគូរ ឆ្លាក់ រចនា ជាដើម :
អ្នកដែលមានទេពកោសល្យចំណេះជំនាញខាងគូរ ឆ្លាក់ រចនា ជាដើម :
អ្នកដែលមានទេពកោសល្យចំណេះជំនាញខាងគូរ ឆ្លាក់ រចនា ជាដើម :
“លោក ញឹក ឌឹម ជាវិចិត្រករខ្មែរម្នាក់ដ៏ល្បីក្នុងសម័យសង្គមរាស្ត្រនិយម។”
(បើស្ត្រីជា វិចិត្រការិនី)។