វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិច្ឆេទ
ន. [វិច-ឆែត]
ការផ្ដាច់ចេញ, ការធ្វើឱ្យដាច់ដោច; ការបំបែកចេញ; ការបំផ្លាញឱ្យខូច។
ការផ្ដាច់ចេញ, ការធ្វើឱ្យដាច់ដោច; ការបំបែកចេញ; ការបំផ្លាញឱ្យខូច។
ការផ្ដាច់ចេញ, ការធ្វើឱ្យដាច់ដោច; ការបំបែកចេញ; ការបំផ្លាញឱ្យខូច។
“”
(ម.ព. វិច្ឆេទការី)។
“”
អ្នកធ្វើការផ្ដាច់ចេញ។
“”
អំពើផ្ដាច់ផ្ដិល។
“”
(បើស្ត្រីជា វិច្ឆេទការិនី)។