វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិជយ
ន. [វិ-ជៈ-យៈ]
ការឈ្នះវិសេស, ដំណើរឈ្នះស្រេចបាច់ (ពិជ័យ)។
ការឈ្នះវិសេស, ដំណើរឈ្នះស្រេចបាច់ (ពិជ័យ)។
ការឈ្នះវិសេស, ដំណើរឈ្នះស្រេចបាច់ (ពិជ័យ)។
“”
ទង់ជ័យ, ទង់ចម្បាំង។
“”
ទីមានជ័យ, ទីឈ្នះសឹក។
“”
ស្គរជ័យ, ស្គរសម្រាប់វាយឱ្យដំណឹងថាឈ្នះសឹកហើយ។
“”