វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិជិតរាជ្យ
ន. [វិ-ជិ-តៈ-រាច]
រាជ្យដែលបានមកដោយការច្បាំងឈ្នះ, រាជ្យដែលឥតមានខ្មាំងសត្រូវណាមកផ្ចាញ់យកបាន។
រាជ្យដែលបានមកដោយការច្បាំងឈ្នះ, រាជ្យដែលឥតមានខ្មាំងសត្រូវណាមកផ្ចាញ់យកបាន។
រាជ្យដែលបានមកដោយការច្បាំងឈ្នះ, រាជ្យដែលឥតមានខ្មាំងសត្រូវណាមកផ្ចាញ់យកបាន។
“”