វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិជ្ជមាន
គុ. [វិច-ជៈ-មាន]
ដែលកំពុងមាននៅឡើយ, ធរមាន។
ដែលកំពុងមាននៅឡើយ, ធរមាន។
ដែលកំពុងមាននៅឡើយ, ធរមាន។
“”
បញ្ញត្តិដែលមិនទាន់លើកលែង :
“(ព.កា.) ថា វាហ៊ានបំពាន លើច្បាប់វិជ្ជមាន ឥតខ្លាចឥតក្រែង ធ្វើតាមទំនើង ទើងមើងជាក់ស្តែង បងប្អូនវាឯង ក៏ខឹងក្ដៅដែរ។”
(ម.ព. ច្បាប់វិជ្ជមាន)។
“”
(ព.ផ្ទ. អវិជ្ជមាន, អធរមាន)។