វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិត្ថារ
គុ. [វិត-ថា]
ទូលាយ; រលុង; វែងឆ្ងាយ។
ទូលាយ; រលុង; វែងឆ្ងាយ។
ទូលាយ; រលុង; វែងឆ្ងាយ។
“”
ពាក្យពិស្តារ។
“”
រយៈទទឹង, វិសាលភាព, សេរីភាពក្នុងការសម្ដែងសកម្មភាពអ្វីមួយ។
“”
ន័យពិស្តារ។
“”
ពំនោលពិស្តារ។
“”
បន្ទាត់កាត់ទទឹង ខ្សែកាត់ទទឹង បន្ទាត់ពុះ។
“”
ដែលអាចពង្រីកបាន។
“”
ភាពដែលអាចពង្រីកបាន។
“”
(ម.ព. ពិស្តារ ផង)។