វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិនិច្ឆយ
[វិ-និច-ឆៈ-យ៉ៈ]
ការពិចារណាដោយល្អិត, ការពិនិត្យមើលឱ្យឃើញពិត; ដំណើរកាត់សង្ស័យ, ការរម្លីងសេចក្ដីឱ្យអស់សង្ស័យ; ការជំនុំជម្រះសេចក្ដី, ការកាត់សេចក្ដី។
ការពិចារណាដោយល្អិត, ការពិនិត្យមើលឱ្យឃើញពិត; ដំណើរកាត់សង្ស័យ, ការរម្លីងសេចក្ដីឱ្យអស់សង្ស័យ; ការជំនុំជម្រះសេចក្ដី, ការកាត់សេចក្ដី។
ការពិចារណាដោយល្អិត, ការពិនិត្យមើលឱ្យឃើញពិត; ដំណើរកាត់សង្ស័យ, ការរម្លីងសេចក្ដីឱ្យអស់សង្ស័យ; ការជំនុំជម្រះសេចក្ដី, ការកាត់សេចក្ដី។
“”
ជំនុំជម្រះអធិករណ៍, ជម្រះក្ដី, កាត់ក្ដី :
“ចៅក្រមវិនិច្ឆ័យសេចក្ដីតាមមាត្រាច្បាប់។”
សាលាជម្រះក្ដី, សាលាជំនុំក្ដី។
“”
ធម៌សម្រាប់វិនិច្ឆ័យ, ច្បាប់សម្រាប់ជំនុំជម្រះកាត់ក្ដី។
“”
អមាត្យធំអ្នកសម្រេចការជំនុំក្ដី, សេនាបតីឬរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងនគរបាល។
“”
(ម.ព. វិនិច្ឆយដ្ឋាន)។
“”
(ម.ព. វិនិច្ឆយសភា)។
“”
អមាត្យអ្នកជម្រះក្ដី (ចៅក្រម)។
“”