វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិនិបាត
ន. [វិ-និ-បាត]
ការធ្លាក់ចុះ; ការដួល, ការរលំ; ដំណើររលំរលាយ; ការទម្លាយ; វិបត្តិ; សេចក្ដីទុក្ខ, ការរងទុក្ខ, រងលំបាក។
ការធ្លាក់ចុះ; ការដួល, ការរលំ; ដំណើររលំរលាយ; ការទម្លាយ; វិបត្តិ; សេចក្ដីទុក្ខ, ការរងទុក្ខ, រងលំបាក។
ការធ្លាក់ចុះ; ការដួល, ការរលំ; ដំណើររលំរលាយ; ការទម្លាយ; វិបត្តិ; សេចក្ដីទុក្ខ, ការរងទុក្ខ, រងលំបាក។
“”