វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិបុល
គុ. [វិ-បុល]
ធំ, ធំក្រៃលែង; ទូលាយ; ច្រើនក្រៃ, បរិបូរ។
ធំ, ធំក្រៃលែង; ទូលាយ; ច្រើនក្រៃ, បរិបូរ។
ធំ, ធំក្រៃលែង; ទូលាយ; ច្រើនក្រៃ, បរិបូរ។
“”
ផលធំ, ផលច្រើន។
“”
ភាវៈធំ, ទូលាយ។
“”
អ្នកបំពេញរាជការផែនដី។ ឋានន្តរសេនាបតីសម្រាប់ទោក្រសួងក្រឡាហោម ក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ; សម័យឥឡូវតាំងជាទីអនុរដ្ឋលេខាធិការក្រសួងនុះដែរ :
“អ្នកឧកញ៉ាវិបុលរាជ្យ ឬ អ្នកឧកញ៉ាវិបុលរាជសេនា។”